مسائل هفتگانه امامت در امیرالمؤمنین متحقق بود


احادیثی که دلالت دارد بر افضلیت امیرالمؤمنین علیه‏السلام به عنوان خیر الوصیین، و سید ولد آدم، و امثال ذلک از رسول خدا بسیار است. ما برای نمونه از طریق عامه به این چند روایت اکتفا نمودیم. بنابراین طبق مسائل هفتگانه سابق، مقام امامت مختص به آن حضرت است که با قاطعیتی هر چه بیشتر، مردم را به راه خدا دعوت می‏کرد، و در فعل و گفتار از او پشیمانی و

پاورقی

246


شک و حیرت و جهل و ندامت دیده نشد.
امام چون بر ملکوت احاطه دارد هیچوقت اشتباه نمی‏کند، و چون فعل او فعل حق است دچار تردید و تحیر نمی‏شود، و در کرده خود پشیمان و نادم نمی‏گردد، چون خدا در کار خود تحیر و ندامت ندارد.
افرادی که ندامت و پشیمانی پیدا می‏کنند، راجع به جهل آنها هنگام عمل است که جهتی از جهات در نزد آنها پسندیده بنظر می‏رسد، و بلادرنگ مبادرت به آن عمل می‏کنند، و سپس که نقاط ضعف و تاریکی برای آنها روشن شد، که در حین عمل مخفی بوده است، نادم و پشیمان می‏گردند.
مرد حق پشیمان نمی‏شود، هیچگاه دیده نشده است که امام از فعل خود اظهار پشیمانی کند، و این علامت صحت عمل و اتقان آنست، و علاوه امام در هر موضوعی با قاطعیت، وظیفه مردم را تعیین می‏کند، نه آنکه از امروز به فردا محول کند، یا با مشورت و مطالعه و تانی و تروی حقیقت بر او مکشوف گردد، بلکه چون آئینه، حقائق در مقابل او نمودار است، و بلادرنگ پاسخ می‏گوید.
عمر در بسیاری از موضوعات در جواب مسائل احکام بسیار عادی درمی‏ماند، از امیرالمؤمنین علیه‏السلام از بعضی مسائل سئوال می‏نمودند که ریاضی‏دانان باید برای بدست آوردن جواب آن اعمال قواعد ریاضی بنمایند، آن حضرت بلادرنگ پاسخ می‏داد، آیا دارای مغز الکترونی بود؟ ماشینهای الکترونی نیز نمی‏توانند از حل مسائل بسطیه تجاوز کنند، ولی آن حضرت بدوا پاسخ می‏داد، گویا جواب مسئله مانند آفتاب در نزد او هویدا و روشن بوده است.

۲۴۷