حتی مورچه نرینه ،ازمورچه مادینه آنهارابه اذن خداوندعزوجل می شناسم.

ازشیخ طوسی در کتاب مصابیح الا نوار از ابوذرغفاری روایت است که گفت: من با امیرلمو منین (ع)برای انجام  بعضی از امور او روان شدیم ، که نا گاه  عبورماازیک وادی وبیابان افتادکه مورچگان درآن وادی مثل سیل جریان داشتند.ازانچه مشاهده کردم، عقلم پرید،وگفتم:الله اکبرآن خدائیکه تعداد این مورچگان رامیداند،چقدرجلیل وبزرگ است.

امیرالمومنین(ع)فرمود:ای ابوذر:این سخن رامگوی،ولیکن بگو:جلیل وبزرگ است خداوندی که انها راخلق نموده است.

سوگندبه ان خدائی که تراصورت هستی داده است،من تعداد آنهارا،به شمارش واحصاءدرمی آورد،وحتی مورچه نرینه ،ازمورچه مادینه آنهارابه اذن خداوندعزوجل می شناسم.